Kategoria: Katowice, Orzegów, Strona Główna, Szczyrk

03marca 2013

Wyjątkowa elżbietanka

Kategoria: Strona Główna

Właśnie mija 104 lata od urodzin i 70 lat od śmierci jednej z naszych Sióstr, której życie było na tyle piękne, że pamięć o niej wciąż trwa… Wierzymy, że będąc blisko Boga wciąż pomaga innym ludziom troszcząc się zwłaszcza o tych, których tak bardzo ukochała na ziemi – pomaga najmniejszym, czyli dzieciom…

Zapraszamy do zapoznania się z życiorysem S. M. WŁODZIMIRY WOJTCZAK:

 

S.M. Włodzimira- to Elżbietanka, która choć powszechnie pozostaje mało znaną osobą- pamięć o jej życiu trwa do dziś. Na co dzień odznaczała się wiernym zachowywaniem reguły zakonnej, a modlitwa i asceza stanowiły ważny element jej życia duchowego.

Dla kolejnych pokoleń pozostawiła doskonałe świadectwo życia wiarą każdego dnia.
Pomimo po ludzku nie łatwego życia potrafiła prosto i radośnie wskazywać swoja zakonną postawą na żyjącego pośród nas Boga.

Troszcząc się o najuboższe dzieci z okolicy wprowadzała w życie Słowo Boże: ”wszystko co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili”
(Mt 25,40) szerząc tym samym prawdę o Bogu, który nie ma względu na osoby, realizując przez to całkowicie charyzmat Zgromadzenia

Swojemu cierpieniu zarówno temu fizycznemu jak i duchowemu potrafiła nadać głębszy sens jednocząc je w cichości i samotności z ofiarą Jezusa. Jej krótkie życie jest świadectwem wiary nieugiętej nawet w najtrudniejszych chwilach.

Więcej czytaj na Elżbietańskiej stronie Prowincji Poznańskiej…

Jak zaplanowałeś Wielki Post?

Kategoria: Strona Główna

Mój Chrystus PołamanyŚrodą Popielcową rozpoczynamy kolejny Wielki Post… Można by napisać tutaj czym jest ten wyjątkowy czas, co oznacza…  Nie będę tego robić… W zamian podaję kilka internetowych impulsów – co zrobić by ten czas „nie przeleciał nam przez palce”…

1. Duchowa Adopcja: 40 dni dla Życiawięcej…
2. Wielkopostne Rekolekcje: Zakochany Skazaniecwięcej…
3. Internetowe Rekolekcje:  360 sekund na pustyni: więcej…
4. Na Facebook’u: Podziel się miłością: więcej…

Czekamy na dalsze propozycje. Piszcie w komentarzach…

Jesteśmy posłane do chorych

Kategoria: Strona Główna

starsi ręće

?Nie jesteście opuszczeni czy niepotrzebni:
jesteście powołani przez Chrystusa,
wy jesteście Jego przejrzystym obrazem?

(Orędzie do ubogich, chorych i cierpiących).

W postawie otwarcia na potrzebujących opieki każdy chrześcijanin ma naśladować Miłosiernego Samarytanina z ewangelicznej przypowieści (Łk 10, 25-37). Podkreśla to Papież w Orędziu na tegoroczny, XXI Światowy Dzień Chorego. Dzień ten, obchodzony już od 20 lat 11 lutego, w liturgiczne wspomnienie Matki Bożej z Lourdes, został ustanowiony przez Jana Pawła II, by być ?owocnym czasem modlitwy, współuczestnictwa i ofiary z cierpienia dla dobra Kościoła?. Jest skierowanym do wszystkich ?wezwaniem, aby rozpoznali w chorym bracie święte Oblicze Chrystusa, który przez cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie dokonał dzieła zbawienia ludzkości? (Jan Paweł II, List ustanawiający Światowy Dzień Chorego, 13 maja 1992 r.) ? przypomina Benedykt XVI.

Światowy Dzień Chorego, to czas szczególnej modlitwy za tych, którzy dźwigają krzyż cierpienia nie tylko fizycznego, ale i duchowego. To czas łączności z osobami, których dopadła choroba, ból, beznadzieja. Trudno jest wytłumaczyć i zrozumieć sens cierpienia, bo każdy przeżywa ten stan inaczej, indywidualnie. Chrześcijanin sens cierpienia upatruje w krzyżu Chrystusa. Choroba, cierpienie to tajemnica.
Ojciec Święty
img_4884 Benedykt XVI pisze w liście do chorych i wszystkich wiernych o Miłosiernym Samarytaninie. Miłosierny Samarytanin to uważny obserwator. Patrząc ? dostrzega potrzeby innych. Kiedy poszkodowanego wędrowca mijają obojętni, ci, od których w pierwszej kolejności powinien otrzymać pomoc, Samarytanin bez namysłu podchodzi do niego i okazuje mu ogromną miłość. Dobry Samarytanin nie odmierza swojej miłości, nie kalkuluje. On daje wszystko, co ma ? jak Jezus. W okazywaniu miłości wykracza daleko poza kategorie samej tylko powinności. W niesieniu pomocy bierze pod uwagę tylko tego, któremu służy ? o sobie nie myśli. Nie zastanawia się nad tym, jakie poniesie koszty i ile straci czasu, pieniędzy i sił. Staje się prawdziwym sługą i PRZYJACIELEM potrzebującego. Przypowieść tę kończą słowa Chrystusa: ?Idź, i ty czyń podobnie? (Łk 10, 37). Mamy ?czerpać z nieskończonej miłości Boga, utrzymując z Nim żywą relację w modlitwie, siłę do tego, by, na co dzień troszczyć się konkretnie, na wzór Miłosiernego Samarytanina, o osoby zranione na ciele i na duchu, proszące o pomoc, także, gdy są to osoby nieznane czy pozbawione zasobów. Odnosi się to nie tylko do pracowników duszpasterstwa i służby zdrowia, ale do wszystkich, również do samego chorego, który może przeżywać swoją kondycję w perspektywie wiary?. Chrystus ?zniża się do cierpiącego człowieka, by przynieść nadzieję i światło?. Obecny Rok Wiary jest okazją, by wzmóc posługę charytatywną w naszych wspólnotach, rodzinach, środowiskach.  Wtedy każdy ?stanie się Miłosiernym Samarytaninem dla drugiego człowieka, który jest obok nas? ? stwierdza Papież w orędziu na Dzień Chorego.
Nasze siostry służące swym cierpieniem…

Wszystko ma swój czas…

Kategoria: Strona Główna

IMG_0335Taki czas miało 20 Sióstr naszej prowincji, które od 27 stycznia do 2 lutego 2013 r. w  Szczyrku na Górce u Ojców Salezjanów uczestniczyły w rekolekcji zakonnych. Rekolekcje prowadził Ks. Grzegorz Kamiński MSF (Misjonarz Św. Rodziny). Siostry pod płaszczem Matki Bożej Szczyrkowskiej mogły po raz kolejny zatrzymać się na chwilę, pomyśleć o swoim życiu, powrócić do początku swojego powołania, być może zadać sobie pytanie: jak ja żyję, jako S. Zakonna? Czy żyję Eucharystią? Miłością? Posłuchać konferencji Ojca i pobyć na łonie pięknej natury, którą stworzył dla nas nasz Pan Bóg. Ojciec korzystał z Listu Apostolskiego ?Porta Fidei?, który skierował do wszystkich wiernych Ojciec Święty Benedykt XVI otwierający Rok Wiary. Rekolekcje do dobry moment, by więcej czasu poświęcić na modlitwę, na bycie z Panem naszym Oblubieńcem. Siostry uczestniczyły każdego dnia we Mszy w Sanktuarium, słuchały konferencji i odpoczywały od codziennych trosk i kłopotów. Kilka myśli, które pozostały we mnie, po tych rekolekcjach. Ojciec mówił, a właściwie przypomniał to, co pewnie każda z nas słyszała, że dobro wzrasta w miarę dawania czegoś z siebie. Każda z nas przyszła do Zgromadzenia po to, by służyć innym. Służyć, czyli pomagać, a nie robić ?coś? za kogoś, bo wtedy to już nie będzie służba tylko okaleczanie takiej osoby. By trwać i być wiernym w małych codziennych rzeczach. Ojciec powiedział, aby każda z nas odkryła swoje miejsce, izdebkę, swój azyl ? po to, by odpocząć, by nabrać przysłowiowo sił. By tam spotkać się ze swoim Królem. Moja izdebka ma być miejscem świętym, a każda a nas chce być świętą tzn. szczęśliwą. Jest tylko jedna waluta, przepustka, która pozwoli nam wejść do nieba i być szczęśliwymi ? ta waluta nazywa się MIŁOŚĆ. Dziękujemy Zgromadzeniu, S. Prowincjalnej za możliwość przeżycia świętych dni rekolekcji.

Zobacz zdjęcia…

                                                                                                                      s. M. Ewa

„Umierać, aby żyć…”

Kategoria: Strona Główna

Już po raz kolejny 2 lutego w naszej archidiecezji spotkaliśmy się w Katowickiej Katedrze, by razem dziękować Bogu za dar życia i powołania zakonnego. Na początku zostaliśmy przywitani przez Wikariusza Biskupiego ds. Instytutów Życia Konsekrowanego Ks. dr Mirosława Godźka i zaproszeni do wspólnego świętowania. Łączyliśmy się wraz z wszystkimi Siostrami i Braćmi naszej Archidiecezji nie tylko Zgromadzeń czynnych, ale nade wszystko z Siostrami ze Zgromadzeń kontemplacyjnych trwałyśmy na wspólnej modlitwie przed wystawionym Najświętszym Sakramentem, co poprzedzone było konferencją O. dr. Krzysztofa Dyrka SJ. Prelegent przypominał, że jesteśmy osobami konsekrowanymi powołanymi do służby Chrystusowi w świecie, ale zarazem zagrożeni jego wartościami ludzkimi, nade wszystko naturalizmem, który sprawia, że zatracamy to, co jest święte i nadprzyrodzone, przestajemy umierać własnemu egoizmowi, co idzie za tym – coraz mniej stajemy się znakiem dla świata. Musimy trwać codziennie na modlitwie i umierać miłości własnej po to, by stawać się ludźmi duchowymi i by żył w nas Chrystus. Tylko wtedy będziemy stawać się Jego prawdziwymi świadkami. Czytaj dalej

O życiu konsekrowanym w Radiu eM

Kategoria: Strona Główna

logo2 lutego o życiu konsekrowanym w radiu eM  mówiła S. Wikaria naszej Katowickiej Prowincji – M. Alberta Gdaczyńska. Zapraszamy do wysłuchania krótkich wypowiedzi…

 

Jakich konsekrowanych mamy w diecezji?

Jakie znaczenie ma Dzień Życia Konsekrowanego?

 

Dzień Życia Konsekrowanego

Kategoria: Strona Główna

dzień życia konsekrowanegoDziś 2 lutego Kościół obchodzi święto Ofiarowania Pańskiego. W ten sposób cały Lud Boży przeżywa na nowo to, co wydarzyło się w świątyni Jerozolimskiej – Maryja wraz z Józefem ofiarowała Dzieciątko Jezus Bogu Ojcu, a Symeon ogłosił, że nowo narodzony Syn Boży jest Światłem świata i Zbawieniem narodów.
Historia Kościoła pokazuje, że w każdym czasie są ludzi, którzy na wzór ewangelicznej Marii pragną „obrać lepszą cząstkę” – podejmują życie w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie, by sercem czystym i niepodzielnym służyć Chrystusowi Panu i bliźnim. Przynależność osób konsekrowanych do Jezusa, oddanie się Jemu nie zamyka na otaczający świat, ale jeszcze bardziej otwiera i pobudza do troski o niego. Osoby konsekrowane włączają się, bowiem w pracę duszpasterską Kościoła, przez którą Jezus dociera ze swą zbawczą miłością do każdego człowieka. W 1997 r. nasz Rodak Bł. Jan Paweł II właśnie w to święto ustanowił Światowy Dzień Życia Konsekrowanego, stwarzając okazję do głębszej refleksji całego Kościoła nad darem życia poświęconego Bogu. Matka Najświętsza ofiaruje Panu Bogu największy Dar, jaki otrzymała – Syna, Jezusa Chrystusa, a tym samym składa w ofierze siebie. Podobną ofiarę, z siebie samych z miłości do Chrystusa, składają osoby konsekrowane. Podkreślił to Jan Paweł II, mówiąc: „Ofiarowanie Jezusa staje się wymowną ikoną całkowitego oddania własnego życia dla tych, którzy powołani są, aby odtworzyć w Kościele i w świecie, poprzez rady ewangeliczne ?charakterystyczne przymioty Jezusa, dziewictwo, ubóstwo i posłuszeństwo?” (Vita consecrata, nr 1)”Życie konsekrowane znajduje się w samym sercu Kościoła jako element o decydującym znaczeniu dla jego misji, ponieważ wyraża najgłębszą istotę powołania chrześcijańskiego oraz dążenie całego Kościoła-Oblubienicy do zjednoczenia z jedynym Oblubieńcem – podkreśla Jan Paweł II w Adhortacji apostolskiej Vita consecrata. Bł. Jan Paweł II przypomina, co jest celem tego dnia: ?Cel tego Dnia jest potrójny: po pierwsze ? odpowiada on wewnętrznej potrzebie bardziej uroczystego wielbienia Pana i dziękczynienia Mu za wielki dar życia konsekrowanego (…). Po drugie ? Dzień Życia Konsekrowanego ma za zadanie przyczynić się do poznania tej formy życia i pogłębiania szacunku dla niego ze strony całego Ludu Bożego (…). Trzeci powód dotyczy bezpośrednio osób konsekrowanych. Są one zaproszone do wspólnego i uroczystego świętowania niezwykłych dzieł, które Pan w nich dokonał, aby w świetle wiary mogły jeszcze pełniej odkryć blask Bożego piękna ? promieniującego za sprawą Ducha w sposobie ich życia ? oraz aby mogły jeszcze żywiej uświadomić sobie swą niezastąpioną misję w Kościele i w świecie? ? pisał wówczas papież. Czytaj dalej