Dzień Życia Konsekrowanego

dzień życia konsekrowanegoDziś 2 lutego Kościół obchodzi święto Ofiarowania Pańskiego. W ten sposób cały Lud Boży przeżywa na nowo to, co wydarzyło się w świątyni Jerozolimskiej – Maryja wraz z Józefem ofiarowała Dzieciątko Jezus Bogu Ojcu, a Symeon ogłosił, że nowo narodzony Syn Boży jest Światłem świata i Zbawieniem narodów.
Historia Kościoła pokazuje, że w każdym czasie są ludzi, którzy na wzór ewangelicznej Marii pragną „obrać lepszą cząstkę” – podejmują życie w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie, by sercem czystym i niepodzielnym służyć Chrystusowi Panu i bliźnim. Przynależność osób konsekrowanych do Jezusa, oddanie się Jemu nie zamyka na otaczający świat, ale jeszcze bardziej otwiera i pobudza do troski o niego. Osoby konsekrowane włączają się, bowiem w pracę duszpasterską Kościoła, przez którą Jezus dociera ze swą zbawczą miłością do każdego człowieka. W 1997 r. nasz Rodak Bł. Jan Paweł II właśnie w to święto ustanowił Światowy Dzień Życia Konsekrowanego, stwarzając okazję do głębszej refleksji całego Kościoła nad darem życia poświęconego Bogu. Matka Najświętsza ofiaruje Panu Bogu największy Dar, jaki otrzymała – Syna, Jezusa Chrystusa, a tym samym składa w ofierze siebie. Podobną ofiarę, z siebie samych z miłości do Chrystusa, składają osoby konsekrowane. Podkreślił to Jan Paweł II, mówiąc: „Ofiarowanie Jezusa staje się wymowną ikoną całkowitego oddania własnego życia dla tych, którzy powołani są, aby odtworzyć w Kościele i w świecie, poprzez rady ewangeliczne ?charakterystyczne przymioty Jezusa, dziewictwo, ubóstwo i posłuszeństwo?” (Vita consecrata, nr 1)”Życie konsekrowane znajduje się w samym sercu Kościoła jako element o decydującym znaczeniu dla jego misji, ponieważ wyraża najgłębszą istotę powołania chrześcijańskiego oraz dążenie całego Kościoła-Oblubienicy do zjednoczenia z jedynym Oblubieńcem – podkreśla Jan Paweł II w Adhortacji apostolskiej Vita consecrata. Bł. Jan Paweł II przypomina, co jest celem tego dnia: ?Cel tego Dnia jest potrójny: po pierwsze ? odpowiada on wewnętrznej potrzebie bardziej uroczystego wielbienia Pana i dziękczynienia Mu za wielki dar życia konsekrowanego (…). Po drugie ? Dzień Życia Konsekrowanego ma za zadanie przyczynić się do poznania tej formy życia i pogłębiania szacunku dla niego ze strony całego Ludu Bożego (…). Trzeci powód dotyczy bezpośrednio osób konsekrowanych. Są one zaproszone do wspólnego i uroczystego świętowania niezwykłych dzieł, które Pan w nich dokonał, aby w świetle wiary mogły jeszcze pełniej odkryć blask Bożego piękna ? promieniującego za sprawą Ducha w sposobie ich życia ? oraz aby mogły jeszcze żywiej uświadomić sobie swą niezastąpioną misję w Kościele i w świecie? ? pisał wówczas papież.

Praktykowanie rad ewangelicznych stanowi oś życia zakonnego. Składane śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa dotykają trzech podstawowych dziedzin życia.

Pierwszy – ślub czystości – jest wyborem Chrystusa, jako jedynej miłości. Prymas Polski Abp. Henryk Muszyński w jednym z kazań stwierdził, że osoby konsekrowane ślubując czystość naśladują Chrystusa w sensie dosłownym. Rezygnują z małżeństwa i rodziny po to, aby stać się ojcem, matką, siostrą, bratem dla ludzi, którzy zostali pozbawieni miłości, bliskości, zaufania i pomocy. ?To wszystko dzieje się dobrowolnie, w imię miłości, jako odpowiedź na to wszystko, co uczynił i czyni dla nas Jezus Chrystus? ? tłumaczył Prymas Polski.

Ślub ubóstwa jest odpowiedzią życia konsekrowanego na powszechnie obecną dzisiaj „materialistyczną żądzę posiadania, lekceważącą potrzeby i cierpienia słabszych i wyzutą z wszelkiej troski o zachowanie równowagi zasobów naturalnych”.

Ślub posłuszeństwa związany jest natomiast z kulturą wolności, ściśle związaną z szacunkiem dla osoby ludzkiej, z pomniejszaniem obszarów niesprawiedliwości i przemocy. „Posłuszeństwo właściwe dla życia konsekrowanego ukazuje w sposób szczególnie wyrazisty posłuszeństwo Chrystusa wobec Ojca i opierając się na tej właśnie tajemnicy, poświadcza, że nie ma sprzeczności między posłuszeństwem a wolnością”.

Ks. Senior Abp. Damian Zimoń 2.II. 2011 r. w liście rozpoczynającym Rok Życia Konsekrowanego napisał: ??Niektórzy wręcz uważają, że to przeżytek. Na kobiety w habitach spoglądamy najczęściej z podziwem, ale własnej córki, wnuczki, czy koleżanki w takowym stroju nie chcemy widzieć. Bywa, że rodzice zupełnie nie potrafią się pogodzić z faktem, że córka poszła do klasztoru. Seminarium dla syna można jeszcze jakoś zaakceptować; ostatecznie status księdza w społeczeństwie nie jest najgorszy. Natomiast cela zakonna dla córki, bywa postrzegana, jako koniec jej możliwości rozwoju i ścieżka do zmarnowania życia??. A my osoby konsekrowane nie marnujemy swojego życia, wręcz przeciwnie otwieramy się na ?nowości? tego świata. Studiujemy, pracujemy w różnych instytucjach, spotykamy się z ludźmi. Choć zmieniły się czasy, nie zmienił się człowiek, nie zmieniły się jego problemy. Także dziś są ludzie biedni, opuszczeni, osamotnieni w swoim cierpieniu, nie tylko fizycznym, ale i duchowym. Do nich idą Siostry i Bracia. Można nas spotkać w szpitalach, domach pomocy społecznej, hospicjach, stołówkach dla ubogich i bezdomnych, ale także ? przy kościele, gdzie posługujemy, jako zakrystianki czy zakrystianie, organiści czy kancelistki, w szkołach, przedszkolach i ochronkach, gdzie uczymy, bawimy i wychowujemy. Prowadzimy dni skupienia dla młodzieży i rekolekcje. Jesteśmy obecni nie tylko w Polsce, ale i na całym świecie. 

Komentarze 2 komentarze

avatar

Kochanym Siostrom
Z okazji Dnia Życia Konsekrowanego
życzę wielu łask od Umiłowanego.

Matka Boża niechaj opieką otacza
i dużo zdrowia u Boga wyprasza.

Głębokiego zanurzenia w Bożej Miłości
i świadczenia o Nim życiem w radości

Niechaj Wasze życie w szczęściu płynie,
a wszelka troska z dala ominie.

Bądźcie światłem na drodze, którą wybraliście z miłości
i za przykładem Matki Bożej wzrastajcie w łasce i świętości.

Byście zawsze Jezusa przed oczami mieli
i każdego dnia podążać za Nim chcieli.

Jezus niech Wam błogosławi
i wszelką radość w życiu sprawi

Byście wpatrzeni w Oblubieńczą Miłość Boga,
zdawali sobie sprawę, jak piękna jest Wasza droga.
Wpatrywać się Panie, w Twe święte Ciało, pragnę do końca moich dni,
bo me serce Ciebie pokochało, ukrytego w białej Hostii.

avatar

Każdego dnia dziękuję Bogu za dar i łaskę powołania zakonnego, niech Jezus Oblubienic Błogosławi wszystkim Osobom Konsekrowanym, a tym którzy zastanawiają się nad wyborem drogi życiowej niech pomaga w podjęciu decyzji. Niech Pan nam wszystkim BŁOGOSŁAWI:):)

„KRÓLEWSKA KOMNATA”

Królewską komnatą wydaje się być moja cela zakonna, kiedy pomyślę
o tym, że Ten, do którego należą niebo
i ziemia urodził się w dziurawej szopie, że uciekał do Egiptu, że wędrował
w pyle drogi, w kurzu i spiekocie
i podczas, gdy lisy moją nory, a ptaki gniazda, On nie miał, gdzie głowy skłonić. Czy można się więc dziwić,
że ci, którzy chcą iść za Nim muszą się wyrzec miękkich pantofli, wygodnego fotela i zamienić kluczyk od własnego M-4 na taką oto „królewska komnatę”? Dlaczego królewską?
Bo tu spotykam mojego Króla!

Wyślij komentarz