Życzenia S. Prowincjalnej

W Roku Wiary i kolejnych w życiu Świętach Bożego Narodzenia rozważamy to, że Bóg zamiast chwały i majestatu wybrał ubóstwo ludzkiego serca i tam się narodził. Trzeba Mu zrobić miejsce w życiu. A dziś z tym wydaje się jest jakby coraz trudniej. Trwając w oczekiwaniu na Święta trzeba się zastanowić, co tak naprawdę dzieje się w naszym życiu.

Każdy z nas nosi w sobie pragnienie dotknięcia Boga- odczucia jego miłości, bliskości i bezpieczeństwa. A Boże Narodzenie jest szczególnym czasem – ono jeszcze bardziej rozbudza ten głód. Pytanie, czy go zaspokaja? ? gdyż jest wiele alternatywnych propozycji spędzenia tego czasu. Nasze serce czeka na tę bezwarunkową, czystą i nieskończoną miłość. Bóg jest Miłością!
Na nadchodzące Święta szczerze życzę wszystkim Drogim i Kochanym Siostrom obfitych Bożych łask, błogosławieństwa i pokoju Bożego w sercach i we Wspólnocie. Życzę doświadczenia Bożej Miłości i radosnego świętowania.

W miłości Nowonarodzonego, wraz z serdecznym pozdrowieniem także od Wspólnoty Domu Prowincjalnego i darem siostrzanej modlitwy pozostaje

przełożona prowincji katowickiej Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety

s. M. Hieronima Zymela

Skupienie dla Sióstr

Ostatni w tym roku kalendarzowym dzień skupienia dla sióstr zakonnych odbył się 16 grudnia w naszym Domu Prowincjalnym. Wspólnie rozpoczęłyśmy Adoracją Najświętszego Sakramentu, którą poprowadziły s. Elżbietanki przygotowując rozważania adwentowe. Mszy św. Przewodniczył Jezuita- O. dr Tomasz Oleniacz, który wygłosił homilię oraz konferencję. Ojciec mówił m.in. o szukaniu woli Pana Boga w życiu, o radości, jaka powinna płynąc z naszych serc, radości, bo należymy do Pana, bo mamy Go w sercu. Ojciec przypomniał ważną rzecz: że chrześcijanin to człowiek radości! Wspomniał, że ?żyjąc ze smutną miną, nigdy nie przyciągniemy innych ludzi do Jezusa?, a przecież każdemu z nas zależy, by wspólnoty zakonne się rozwijały i żyły duchem swych założycieli i założycielek. Kto ma pokazać piękno i sens życia zakonnego młodym ludziom jak nie my, którzy żyjemy już radami ewangelicznymi i przynależymy do Jezusa?
Na konferencji Ojciec wspomniał o życiu wspólnotowym, o umiejętności przeżywania samotności. Mówił, że ?idealną? wspólnotą miała być wspólnota pierwszych chrześcijan, a jednak pojawiały się między nimi spory i kłótnie. Mówił, że podobnie  jest w naszym życiu, że każdemu potrzebna jest samotność, bo ona przybliża nas do Boga. Nie ma i nie będzie na ziemi ?idealnej? wspólnoty… jedyną taką jest  Trójca Święta.

Zobacz zdjęcia…

Coraz bliżej Święta…

POSŁUCHAJ… mądrości, która W ostatnim tygodniu Adwentu, bezpośrednio przed Bożym Narodzeniem, w liturgii Nieszporów pojawiają się tzw. wielkie antyfony, czasami także zwane antyfonami „O”, jako że każda z nich od tego wykrzyknika się zaczyna. Obecnie mamy ich siedem, chociaż w ciągu wieków liczba ta się zmieniała. Ktoś kiedyś porównał te antyfony do statków, napełnionych Bożymi obietnicami i zapowiedziami Mesjasza – bo każda z nich sięga do tekstów proroków Pierwszego Przymierza. Jednocześnie pokazują one rozwój historii zbawienia, od samych początków stworzenia. /ze strony www.brewiarz.katolik.pl/

Więcej czytaj tutaj….

I Niedziela Adwentu

2 grudnia rozpoczynamy Adwent. Czas radosnego oczekiwania na przyjście Pana- powiesz. Tą prostą definicję znasz od dawna. Co jednak Adwent znaczy dla Ciebie?

CZEKASZ?

Na co czekasz?

Napisz…

25 XII – Niedziela Chrystusa Króla – OTWARCIE II SYNODU Archidiecezji Katowickiej

Świętowanie w Domu Prowincjalnym

W dniu naszej Patronalnej Uroczystości wszystkie wspólnoty łączyły się w modlitwie pełnej wdzięczności za dar naszej Patronki – św. Elżbiety. Szczególnie uroczyście obchodzono ten dzień w naszym Domu Prowincjalnym. Tradycją w naszym Zgromadzeniu jest przygotowywanie się do tego ważnego wydarzenia przez 9-dniową nowennę. Bezpośrednim przygotowaniem jest natomiast rozpoczynające się w dniu wspomnienia liturgicznego bł. Marii Luizy Merkert  Triduum. Podczas tych trzech dni wspólnota gościła w Domu Prowincjalnym O. Michała Śliża OP, który razem z siostrami modlił się oraz głosił konferencje. Tematyką nawiązywały one kolejno do: wiary,  powołania i wspólnoty. W dniu Uroczystości Mszy św. przewodniczył Ks. Abp Damian Zimoń, a Słowo Boże głosił O. Michał kontynuując prowadzone wcześniej rozważania. „Św. Elżbieta nie potrzebuje tej uroczystości” – mówił- „ten dzień jest dla nas, abyśmy byli przekonani, że życie według Ewangelii jest możliwe”. Mszę św. koncelebrowali również: Ks. dziekan Andrzej Suchoń, Ks. Zbigniew Kocoń-kapelan Szpitala św. Elżbiety, O. Marian Biernat OMI – kapelan Domu Prowincjalnego oraz Ks. Bartłomiej Kuźnik. 


Zobacz zdjęcia…

Nasza Patronka na YT

17 listopada – Uroczystość św. Elżbiety Węgierskiej

Posłuchaj Wezwania do św. Elżbiety śpiewanego przez siostry elżbietanki…

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

W obecnym zeświecczonym i zmaterializowanym świecie, nastawionym na dobra i powodzenie materialne św. Elżbieta uświadamia i przypomina, że od autentycznego życia religijnego zależy chrześcijańskie postępowanie. Świadczenie dobra jest zawsze aktualne, a potrzebujących wielu. Oczekują pomocy chorzy, zniedołężniali, a także osamotnieni. Św. Elżbieta uczy także, że w każdej epoce i w każdych warunkach, nawet bardzo trudnych, możliwe jest osiągnięcie świętości, o ile przyjmie się na serio naukę Ewangelii.

Więcej o św. Elżbiecie tutaj

Św. Elżbieto, zwracamy się do Ciebie jako naszej Patronki: uproś nam liczne i święte powołania zakonne. Niech we wszystkich klasztorach zawsze płonie ogień miłości i uwielbienia Jezusa Eucharystycznego. Niech apostolska gorliwość rozpala młode serca i pobudza je do podjęcia życia modlitwy „na górze” na wzór Chrystusa i trwania u stóp Boskiego Mistrza za przykładem Marii z Betanii, a także na wzór Mojżesza do nieustannego wznoszenia rąk, by cały świat poznał Boga, Najlepszego Ojca, a Chrystus – Miłość był przez wszystkich kochany. Niech nigdy na zabraknie ust i serc błagających Boga o zwycięstwo dobra, prawdy i miłości na świecie. Bądź więc, święta Elżbieto, naszą dobrą Matką i Opiekunką aż do ostatecznego zwycięstwa dobra nad złem. Amen.

Pomódl się z nami Litanią do świętej Elżbiety… Czytaj dalej

NBP – Rybnicka Kuźnia

N B P, czyli Niedziela Budzenia Powołań, odbywała się 11 listopada br. w Rybniku w Parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Modlitwa o powołania była wyjątkowa, bo już od sobotniej wieczornej adoracji Najświętszego Sakramentu Parafianom z Rybnickiej Kuźni przyjechały towarzyszyły dwie osoby, które pochodzą z tamtejszej parafii: Br. Euzebiusz Skorupa i S. Paulina Malec (której towarzyszyłam wraz z S. Piotrą Wiśniewską). „Powołaniówka” była więc franciszkańsko-elżbietańska. Podczas Mszy św. dk. Euzebiusz głosił Słowo Boże, a my dzieliłyśmy się naszym powołaniem i ubogacałyśmy liturgię śpiewem. Do kościoła Wniebowzięcia NMP przybyłyśmy razem z bł. Marią Luizą Merkert. Po Mszach  św. parafianie mieli możliwość uczczenia relikwii naszej błogosławionej Matki, której wspomnienie będziemy obchodzić w kościele już za kilka dni. Po Mszy św. o godz. 10 spotkaliśmy się z młodzieżą przygotowującą się do bierzmowania oraz chętnymi którzy chcieli dowiedzieć się czegoś więcej o naszych Zgromadzeniach. Cały dzień wypełniony był radością.  Cieszyliśmy się, że możemy dać świadectwo naszego powołania i modliliśmy, aby Pan dał odwagę pójścia za Nim kolejnym młodym ludziom. W Parafii oraz rodzinnych domach Br. Euzebiusza i S. Pauliny, spotkaliśmy się z ogromną życzliwością za co składamy serdeczne „Bóg zapłać”.  

Panie Jezu, prosimy wzbudź nowe powołania z parafii w Rybnickiej Kuźni! Niech młodzi nie boją się oddać Tobie całego swojego życia. Poślij swojego Ducha tym, którzy się wahają, umocnij ich i prowadź… który żyjesz i królujesz na wieki wieków. AMEN!

Zobacz zdjęcia…

Dzień Skupienia dla Sióstr

W ostatnią niedzielę października w Domu Prowincjalnym odbył się dzień skupienia dla Sióstr Zakonnych naszej Archidiecezji. Na skupienie, które rozpoczęło się Adoracją Najświętszego Sakramentu przybyło wiele Sióstr. Wraz z nami obecny był ks. Jerzy Mikuła SDB, który celebrował Eucharystię a także skierował do nas słowo. Podczas homilii powiedział, że każdy z nas może być dzisiejszym Bartymeuszem. Jezus wychodził, z Jerycha i wtedy niewidomy żebrak zaczął wołać: ?Jezusie, Synu Dawida ulituj się nade mną??. Ojciec porównał dzisiejszy dzień skupienia do ?przejścia Jezusa w tym dniu, w tym czasie, w tej chwili?. Jezus przychodzi, aby nas uzdrowić. Daje nam szansę, daje nam MIŁOŚĆ. Czy ją wykorzystam? Może nie wrócę nikomu wzroku czy słuchu, może nie uzdrowię sparaliżowanego, jak Jezus, ale chcę się uczyć od Mojego Mistrza i Pana tej prostej codziennej Miłości. Małe gesty wykonane przez nas wobec innych osób to znak nadziei dla cierpiącego człowieka. Ostatnio przeczytałam taki fragment, którym chciałam się podzielić właśnie teraz przy okazji pełnienia małych czynów, małych cudów w naszym życiu. ?Życie chrześcijańskie niezależnie od pełnionych funkcji ? polega na zstępowaniu z wyżyn własnego egoizmu do dolin dobroci i miłości?. Czytaj dalej

 1 2 3 ... 31 32 33 34 35 36 37 ... 42 43 44