Sympozjum o życiu konsekrowanym

Zapraszamy na sympozjum „Ukazywać piękno Chrystusa współczesnemu światu. Życie konsekrowane u progu Roku Wiary”, które odbędzie się w auli gmachu Wydziału Teologicznego UŚ w sobotę, 9 czerwca 2012.
Szczegółowy program

Komentarze 4 komentarze

avatar

Do zobaczenia na Sympozjum 🙂

avatar

🙂 🙂 🙂

ZAPRASZAMY WSZYSTKICH
NIE TYLKO KONSEKROWANYCH

avatar

Ukazywać piękno Chrystusa współczesnemu światu. Życie konsekrowane u progu Roku Wiary
To tytuł sympozjum naukowego, które odbyło się w auli gmachu Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach w dniu 9 czerwca 2012 roku.
Sympozjum rozpoczęło się Eucharystią, której przewodniczył metropolita katowicki abp Wiktor Skworc. Podczas homilii zwrócił uwagę na zjawisko „etatyzmu” (chęć posiadania etatu, i kończenie swojej posługi po zakończeniu pracy określonej umową), które jest zagrożeniem również dla osoby konsekrowanej. Dlatego ważne jest aby pamiętać, iż nie mam tylko umowy o pracę, ale również zawieram „z Jezusem i Kościołem umowę o życie” (cały tekst homilii: http://www.archidiecezja.katowice.pl/informacje-biece/2416-ukazywa-pikno-chrystusa-wspoczesnemu-wiatu).
„Przemienienie Pańskie ikoną życia konsekrowanego” (s. dr Grażyna Weronika Dryl OSU – Kraków). Pierwszy wykład był swego rodzaju medytacją, propozycją do osobistych rozważań. Prelegentka zwróciła uwagę na interpretację i znaczenie ikony Przemieniania Pańskiego.
Ikona składa się z dwóch części: Boskiej (w której ukazany jest Jezus na górze Tabor, Mojżesz na górze Horeb i Eliasz na górze Karmel) oraz ludzkiej (trzej Apostołowie). Części te połączone są przez blask, który przenika całą ikonę. Oprócz sceny przemienianie na ikonie znajduje się motyw wejścia (wybrania, powołania) i zejścia (misji) Jezusa i Apostołów na górę Tabor. Warto zwrócić uwagę na postać Jezusa, który dłonią wskazuje swoje przemienienie, jednak wzrok Jego skierowany jest na Apostołów. Odbywa się wtedy osobiste zaproszenie do relacji z Chrystusem. Następnie dochodzi do samego faktu Przemienienia Pańskiego”. W tej części jest miejsce również i dla obserwatora ikony. Znajduje się ono między Jezusem a Apostołami. Znaczenie tej części ikony najlepiej interpretuje fragment z Vitae Consecrata: „Jedynie życie przemienione jest zdolne zadziwić świat.” (VC 20). Kolejnym etapem jest zejście z góry Tabor. Apostołowie, którzy doświadczyli przemienienia stają się teraz znakiem, ikoną. I co najważniejsze- zanurzają się w Miłości do świata, gdyż nie można ewangelizować kogoś kogo się nie kocha.
„Profesja rad ewangelicznych wyznaniem wiary i miłości do Chrystusa” (ks. dr Roman Słupek SDS – Wrocław). Drugi wykład oparty był na dokumentach papieża Benedykta XVI. Na początku zwrócono uwagę na istotę życia konsekrowanego. Życie konsekrowane to całkowita, ostateczna, bezwarunkowa i pełna miłości odpowiedź Bogu. Rady ewangeliczne są natomiast znakiem naszego sprzeciwu wobec świata. Prelegent zwrócił również uwagę na wierność osób konsekrowanych swojemu powołaniu. Wśród czynników wpływających na troskę o wierność wymienił: potrzebę łaski Bożej, wiarę, wzajemną troskę i wsparcie we wspólnocie, wierność w codzienności oraz formację integralną całego człowieka. Na zakończenie dodano, iż Bóg stworzył nas z myślą o „zawsze”…
„Życie braterskie we wspólnocie – znakiem uczniów Chrystusa” (o. dr Witosław Sztyk OFM– Katowice). Temat tego wykładu został zmieniony podczas sympozjum. Zmiana ta uargumentowana była mnogością charyzmatów wspólnot życia konsekrowanego. Dlatego tematem tego wykładu było: „Życie zakonne jako „rodzenie” Chrystusa.” Podczas tego wykładu poddano analizie scenę zwiastowania Pańskiego. Przez pryzmat tej sceny zwrócono uwagę, iż nie ma powołań ogólnych – tylko osobiste. W celu poparcia tej tezy przytoczono postać Elżbiety, która też została wybrana do wykonania zadania w Bożym Planie Zbawienia. Na zakończenie przytoczono słowa papieża Benedykta XVI, iż nie ma kryzysu powołań, tylko jest kryzys człowieka, który nie umie odkryć swojego powołania.
„Nowa ewangelizacja – jakie zadanie dla osób konsekrowanych?” (s. dr Izabela Iwańska „Koinonia św. Pawła” – Kielce). Kolejny wykład dotyczył cech nowej ewangelizacji. Zwrócono uwagę na konkretne dokumenty Kościoła, ukazujące to zagadnienie. Na zakończenie przypomniano uczestnikom sympozjum, iż nowa ewangelizacja jest zadanie każdego z nas.
„Współczesne perspektywy apostolatu” (s. mgr Alodia Witas AMI – Katowice, o. mgr Tomasz Maniura OMI –Katowice). Podczas pierwszej części tego wykładu zwrócono uwagę na role kobiet we współczesnym świecie oraz przygotowanie do pełnienia tych ról. Prelegentka przypomniała, jak wielka odpowiedzialność na to zadanie spoczywa na wspólnotach żeńskich. Natomiast w drugiej części wykładu zwrócono uwagę na cechy współczesnego Apostoła (modlitwa, obecność, dobroć i piękno, uśmiech i radość). Prelegent przypomniał o fakcie, iż wielu młodych ludzi nie zna Jezusa, ponieważ na swojej drodze nie spotkali kogoś żyjącego wiarą. Cały wykład zakończony został fragmentem z Księgi Jonasza „Wstań i idź do Niniwy!”(Jon 3,2)
Podczas sympozjum odbyła się również dyskusja, gdzie m. in. poruszono kwestię instytutów świeckich. Zwrócono uwagę, iż osoby świeckie konsekrowane nie są „pół-zakonnicami” czy „pół-zakonnikami” ale, że świeckość też jest osobistym powołaniem a zarazem sposobem na realizację swojej konsekracji.
Na zakończenie sympozjum swoje słowo do uczestników skierował abp senior Damian Zimoń. W swojej wypowiedzi zwrócił szczególną uwagę na wypalenie się w posłudze apostolskiej.
„Chryste Królu, niech przyjdzie Królestwo Twoje, przez Maryję!”

Wyślij komentarz