„Umierać, aby żyć…”

Już po raz kolejny 2 lutego w naszej archidiecezji spotkaliśmy się w Katowickiej Katedrze, by razem dziękować Bogu za dar życia i powołania zakonnego. Na początku zostaliśmy przywitani przez Wikariusza Biskupiego ds. Instytutów Życia Konsekrowanego Ks. dr Mirosława Godźka i zaproszeni do wspólnego świętowania. Łączyliśmy się wraz z wszystkimi Siostrami i Braćmi naszej Archidiecezji nie tylko Zgromadzeń czynnych, ale nade wszystko z Siostrami ze Zgromadzeń kontemplacyjnych trwałyśmy na wspólnej modlitwie przed wystawionym Najświętszym Sakramentem, co poprzedzone było konferencją O. dr. Krzysztofa Dyrka SJ. Prelegent przypominał, że jesteśmy osobami konsekrowanymi powołanymi do służby Chrystusowi w świecie, ale zarazem zagrożeni jego wartościami ludzkimi, nade wszystko naturalizmem, który sprawia, że zatracamy to, co jest święte i nadprzyrodzone, przestajemy umierać własnemu egoizmowi, co idzie za tym – coraz mniej stajemy się znakiem dla świata. Musimy trwać codziennie na modlitwie i umierać miłości własnej po to, by stawać się ludźmi duchowymi i by żył w nas Chrystus. Tylko wtedy będziemy stawać się Jego prawdziwymi świadkami. Po wspólnej modlitwie przed wystawionym Najświętszym Sakramentem przyszedł czas na najważniejszy punkt naszego spotkanie tzn. na Ucztę Miłości przy stole Eucharystycznym. Licznie zgromadzili się Bracia i Siostry z różnych zgromadzeń zakonnych, ale nie zabrakło także obecności i modlitwy wiernych świeckich. Uroczystej Mszy Świętej przewodniczył Ks. Abp Wiktor Skworc, który wygłosił do nas Słowo Boże. Porównał osoby konsekrowane do Symeona i prorokini Anny, którzy otrzymali niezwykły dar widzenia i rozpoznania Pana. Dziękował nam za naszą  gotowość, modlitwę i służbę Bogu i Kościołowi dniem i nocą. Zachęcał, byśmy obumierając własnemu egoizmowi, odchodzili od tego świata zmierzając ku wieczności; byśmy szukali ?tego, co w górze?, chroniąc drżący płomień naszej wiary by nie zgasł oraz by ogrzewał innych i ochraniał przed upadkiem w nicość. Po wysłuchaniu tak bogatej w treści homilii Ks. Abp. Wiktora Skworca wszyscy wspólnie odnowiliśmy nasze Ślubu zakonne. Całą liturgię Mszy Świętej upiększał chór międzyzakonny pod przewodnictwem S.M. Benigny ? służebniczki. Zwieńczeniem Uroczystości było zaśpiewanie Magnificat, jako dziękczynienie Bogu za dar życia zakonnego. Po uczcie duchowej zostaliśmy zaproszeni do kontynuowania naszego wspólnego świętowania do WŚSD na wspólną agapę przy stole. Na koniec Ks. Arcybiskup poprosił byśmy przez nasz uśmiech zanieśli pozdrowienia do domów zakonnych tym, którzy z różnych przyczyn nie mogli przybyć do katowickiej Katedry Chrystusa Króla na wspólne świętowanie.

s. M. Karolina

Zobacz zdjęcia…

Wyślij komentarz